Bilişim Suçları ve Cezaları 2026 Rehberi

Özet

Bilişim sistemine girme, veri müdahalesi ve kart suçlarının kanuni cezaları; dolandırıcılık ayrımı, dijital deliller ve 2026 usul değişiklikleri.

İçindekiler

• I. Giriş

• II. Bilişim Suçları Kavramı ve Hukuki Niteliği

• III. Bilişim Sistemine Girme Suçu (TCK m. 243)

• IV. Sistemi Engelleme, Bozma, Verileri Yok Etme Suçu (TCK m. 244)

• V. Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçu (TCK m. 245)

• VI. Yasak Cihaz veya Programlar (TCK m. 245/A)

• VII. Bilişim Sistemleri Aracılığıyla İşlenen Nitelikli Dolandırıcılık

• VIII. Bilişim Sistemleri Kullanılarak İşlenen Hırsızlık

• IX. Kişisel Verilere Karşı İşlenen Bilişim Suçları

• X. Sık Karşılaşılan Siber Suç Türleri: Phishing, Ransomware ve DDoS

• XI. Bilişim Suçlarında Soruşturma Usulleri ve Elektronik Deliller

• XII. Sonuç

• Sıkça Sorulan Sorular

I. Giriş

Teknolojinin hızla gelişmesi ve internetin hayatın her alanına entegre olması, hukuki uyuşmazlıkların ve suç tiplerinin de dijital ortama taşınmasına neden olmuştur. Klasik suç tiplerinin şekil değiştirerek sanal boyutta işlenmesi ve doğrudan bilişim sistemlerini hedef alan yeni eylemlerin ortaya çıkması, ceza hukukunda özel düzenlemelerin yapılmasını zorunlu kılmıştır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (TCK), bu gereksinimi karşılamak üzere bilişim alanında işlenen suçları onuncu bölümünde özel olarak düzenlemiş ve yaptırıma bağlamıştır.

Bilişim suçları, teknolojinin doğası gereği sınır aşan bir yapıya sahip olup, failin tespiti ve delillerin toplanması aşamalarında klasik suçlardan ayrılmaktadır. Anonimleşme olanaklarının artması, kriptografik yöntemlerin kullanılması ve dijital delillerin kolayca değiştirilebilir veya yok edilebilir nitelikte olması, ceza muhakemesi sürecini karmaşıklaştırmaktadır. Bu durum, sadece maddi ceza hukukunda değil, usul hukukunda da 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) kapsamında elektronik delillerin elde edilmesine ilişkin özel prosedürlerin uygulanmasını gerektirmektedir. Bu konuda ayrıntılı bilgi için İnternet İçerik Kaldırma: Hukuki Süreç başlıklı makalemizi inceleyebilirsiniz.

Bu rehberde bilişim sistemine müdahale, kart kullanımı ve bilişim aracıyla malvarlığı suçlarının kanuni unsurları ve ceza aralıkları incelenmektedir. Elektronik delillerin elde edilme usulü ile teknik güvenilirliği ayrı değerlendirilir. Bir saldırı yöntemi veya bağlantı kaydı, tek başına kişi hakkında suçluluk ve ceza sonucu oluşturmaz.

Özet: TCK m.243–245/A doğrudan bilişim alanındaki belirli fiilleri; m.142/2-e ve 158/1-f ise bilişim aracıyla işlenen hırsızlık/dolandırıcılığı düzenler. Her internet eylemi ayrı bir nitelikli hâl değildir; örneğin hakarette internette bulunmak ile aleniyet aynı şey değildir. Aşağıdaki ceza aralıkları ilgili kanuni hâllere aittir. Suç tarihi, lehe kanun, kast, teşebbüs, iştirak, içtima ve kişisel indirim/cezasızlık koşulları somut sonuçta ayrıca değerlendirilir; iddia kesinleşmiş mahkûmiyet gibi sunulamaz.

II. Bilişim Suçları Kavramı ve Hukuki Niteliği

Bilişim suçları veya genel kabul gören uluslararası terminolojiyle siber suçlar, bilişim sistemlerinin güvenliğini, bütünlüğünü veya işleyişini hedef alan ya da bu sistemler kullanılarak işlenen hukuka aykırı eylemler bütünü olarak tanımlanmaktadır. Türk hukukunda "bilişim sistemi" kavramı kanunda açıkça tanımlanmamış olmakla birlikte, Yargıtay içtihatlarında "verileri toplayıp yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tabi tutma olanağı veren manyetik sistemler" olarak ifade edilmektedir. Bilgisayarlar, akıllı telefonlar, sunucular, pos cihazları ve hatta yeni nesil akıllı ev aletleri (IoT cihazları) bu kapsamda değerlendirilmektedir.

Doktrinde bilişim suçları genellikle iki ana kategoriye ayrılmaktadır: Dar anlamda (saf) bilişim suçları ve geniş anlamda bilişim suçları. Dar anlamda bilişim suçları, doğrudan bilişim sisteminin varlığına, bütünlüğüne veya içindeki verilere yönelik saldırıları ifade eder (Örn: TCK m. 243, 244). Geniş anlamda bilişim suçları ise, klasik bir suçun bilişim sistemleri araç kılınarak işlenmesini tanımlar (Örn: Bilişim sistemleri aracılığıyla dolandırıcılık, şantaj veya kişisel verilerin hukuka aykırı olarak yayılması). TCK sistematiği de bu ayrıma uygun olarak kurgulanmıştır. Bu konuda ayrıntılı bilgi için Elektronik Sözleşme Geçerliliği: Hukuki Çerçeve ve Uygulama başlıklı makalemizi inceleyebilirsiniz.

Bilişim suçlarıyla korunan hukuki değer, yalnızca kişilerin malvarlığı veya sırları değil, aynı zamanda bilişim sistemlerinin güvenilirliği, verilerin bütünlüğü ve toplumun dijital iletişime olan güvenidir. Sistemlerin kesintisiz çalışması ve veri güvenliğinin sağlanması, modern toplum düzeninin temel yapı taşlarından biri haline geldiği için, kanun koyucu bu ihlalleri ağır müeyyidelere bağlamıştır.

III. Bilişim Sistemine Girme Suçu (TCK m. 243)

Bilişim sistemine girme suçu, siber suçların en temel ve başlangıç aşamasını oluşturan eylemdir. Sisteme yetkisiz erişim, genellikle daha ağır suçların (veri hırsızlığı, dolandırıcılık vb.) hazırlık hareketi niteliğinde olsa da, kanun koyucu salt sisteme girmeyi dahi bağımsız bir suç olarak düzenlemiştir.

M.243/1’in seçimlik hareketleri hukuka aykırı girme veya orada kalmaya devam etmedir. Ayrıca maddi zarar doğması aranmaz; fakat hukuka aykırılık, yetkinin kapsamı ve kast yine belirlenmelidir. Şifre tahmin edilmesi ya da kayıtlı oturumun kullanılmasında yalnız hesabın açık olması veya teknik erişim imkânı, başkasına hukuki yetki vermez.

M.243/2’de bedeli karşılığı yararlanılabilen sistemlerde indirim sabit yarı değil, yarı oranına kadardır. M.243/3, bu fiil nedeniyle verilerin yok olması/değişmesi için altı ay–iki yıl hapis öngörür. Netice bakımından kusur ve TCK m.23 ayrıca incelenir. Kasten veriye müdahalede m.244 ve fiillerin ilişkisi değerlendirilir; her dosyada aynı iki suçtan otomatik ayrı ceza verilmez.

M.243/4, 6698 sayılı Kanun m.30 ile eklenmiştir; sisteme girmeden, sistem içi veya sistemler arası veri naklini teknik araçla hukuka aykırı izlemeyi bir–üç yıl hapisle düzenler. Teknik yöntemin adından önce izlenen veri nakli, yetki, kast ve somut fiil belirlenir.

IV. Sistemi Engelleme, Bozma, Verileri Yok Etme veya Değiştirme Suçu (TCK m. 244)

Bilişim sistemlerine yönelik daha ağır müdahaleler, TCK m. 244 altında düzenlenmiştir. Bu suç tipi, sistemin işleyişine veya sistemde barındırılan verilere kasten zarar verilmesini yaptırıma bağlamaktadır.

Maddenin birinci fıkrasında sistemin "işleyişini engellemek" veya "bozmak" eylemleri suç sayılmıştır. İşleyişi engelleme, sistemin olağan fonksiyonlarını yerine getirmesini geçici veya kalıcı olarak durdurmak anlamına gelir. Bunun tipik örneği, Dağıtık Hizmet Reddi (DDoS) saldırılarıdır. Bir web sunucusuna eşzamanlı olarak kapasitesinin üzerinde sahte trafik gönderilerek sunucunun erişilemez hale getirilmesi bu kapsamdadır. Sistemi bozma ise, sistemin donanım veya yazılım yapısına müdahale ederek olağan çalışma düzeninin bozulmasıdır.

İkinci fıkrada veritabanlarına veya dijital verilere yönelik müdahaleler düzenlenmektedir. Bir şirketin müşteri veritabanının silinmesi, web sitesinin anasayfasının değiştirilmesi (defacement), sisteme zararlı yazılım (virüs, trojan) yerleştirilmesi veya verilerin şifrelenerek erişilmez kılınması (ransomware/fidye yazılımları) eylemleri bu fıkra kapsamında cezalandırılmaktadır. Aynı zamanda kurum içinden yetkisiz bir çalışanın verileri kendi bilgisayarına kopyalayarak "başka bir yere göndermesi" de bu suçu oluşturur.

M.244/3’te banka/kredi kurumu veya kamu kurum/kuruluşu sisteminde işleme için yarı oranında artırım vardır. M.244/4’te, bu fiillerle haksız çıkar sağlamanın başka bir suç oluşturmaması koşuluyla iki–altı yıl hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası düzenlenir. Koşul yalnız “daha ağır cezalı başka suç bulunmaması” değildir; bu ikincil hükmün diğer suçlarla ilişkisi ayrıca incelenir.

V. Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçu (TCK m. 245)

Dijital ödeme sistemlerinin yaygınlaşmasıyla birlikte, banka ve kredi kartlarına yönelik suçlar en sık karşılaşılan eylemlerden biri olmuştur. TCK m. 245, kartların fiziken ele geçirilmesini veya kopyalanmasını ve haksız menfaat temin edilmesini çok boyutlu olarak düzenlemektedir.

M.245/1 bakımından kartın nasıl ele geçirildiği tek başına belirleyici değildir; kart bilgisiyle fiziksel kart olmadan işlem de kapsama girebilir. Ancak rıza dışında kullanma/kullandırma ve kendine/başkasına yarar sağlama koşulları aranır; bilgiyi bilmek veya kartı yalnız elde tutmak tamamlanmış bu suçla eşitlenmez. Fiziksel kartı ele geçirme, sahte kart üretme ve kullanma fiilleri farklı hükümlerle ayrıca değerlendirilir.

M.245/2, başkasının banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte kart üretme/satma/devretme/satın alma/kabul için üç–yedi yıl hapis ve on bin güne kadar adli para cezası öngörür. M.245/3, sahte veya üzerinde sahtecilik yapılmış kartı kullanıp yarar sağlamada, fiil daha ağır cezayı gerektiren başka suç değilse dört–sekiz yıl hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıdır. Her “kart olayı” yalnız m.245/1’e indirgenemez.

M.245/4’ün şahsi cezasızlığı yalnız birinci fıkra içindir: Hakkında ayrılık kararı bulunmayan eş, üstsoy/altsoy ve o derecedeki kayın hısımları, evlat edinen/evlatlık veya aynı konutta yaşayan kardeş zararına işleme koşulları incelenir. Ayrılık kararı verilmiş eş bu istisnaya otomatik dahil değildir. İkinci/üçüncü fıkraya aynı istisna taşınmaz. M.245/5, birinci fıkra fiillerinde malvarlığı suçlarının etkin pişmanlık hükümlerine de gönderme yapar; ödeme tek başına her aşamada cezasızlık değildir.

VI. Yasak Cihaz veya Programlar (TCK m. 245/A)

M.245/A, cihazın/programın/şifre veya güvenlik kodunun münhasıran ilgili bilişim suçları ya da bilişim aracıyla işlenebilen diğer suçlar için oluşturulması koşulunu içerir. Araç veya yazılımın sırf varlığı, bütün çift kullanımlı güvenlik araçlarının kendiliğinden suç olduğu anlamına gelmez. Hazırlanma amacı, somut fiil ve kast birlikte değerlendirilir.

M.245/A’nın kanuni koşullarıyla imal, ithal, sevk, nakil, depolama, kabul, satma/satışa arz, satın alma, başkasına verme veya bulundurma bir–üç yıl hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasına bağlanmıştır. “Münhasıran suç için yapılma/oluşturulma” unsuru atlanmamalıdır.

Yazılımın keylogger, exploit aracı veya benzeri isim taşıması tek başına bütün unsurları kanıtlamaz. Yetkili güvenlik araştırması, verilen iznin kapsamı ve araçların oluşturulma/kullanılma amacı somutlaştırılır. Bir kişinin kendisini güvenlik uzmanı olarak tanıtması ise yetkisiz müdahaleyi otomatik hukuka uygun kılmaz.

VII. Bilişim Sistemleri Aracılığıyla İşlenen Nitelikli Dolandırıcılık

Bilişim sistemleri, dolandırıcılık suçunun işlenmesinde yaygın bir araç olarak kullanılmaktadır. TCK m. 158/1-f hükmü, dolandırıcılık suçunun bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesini nitelikli hal olarak düzenlemiş ve cezasını ağırlaştırmıştır.

Sahte site/ilan veya sosyal mühendislik olayında hileli davranış, aldatılma, zarar ve kendine/başkasına yarar sağlama ile kast incelenir. İnternet üzerinden bedel alınıp ürünün gönderilmemesi, başlı başına her dosyada dolandırıcılık değildir; sözleşme kurulduğu sıradaki hile ve diğer unsurlar araştırılır. Sıradan ifa etmeme ile ceza suçlaması ayrılmalıdır.

M.158/1-f için temel kanuni aralık dört–on yıl hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıdır; para cezasının miktarı elde edilen menfaatin iki katından az olamaz. M.158/3’ün birlikte/örgüt faaliyeti hâlleri ve diğer kişisel hükümler ayrıdır. 31 Temmuz 2026’da eklenen m.158/4, haksız menfaat amacıyla ödeme aracı/hesabın kullanımını sağlayan zorunlu bilgi veya araçları başkasına vermekle sınırlı iştirak için yarı indirim düzenler; hesap sahibi olmak tek başına kastı ve iştiraki kanıtlamaz. 25 Aralık 2025’te TCK m.158 özel ağır ceza listesinden çıkarılmıştır. Yeni dosyalarda genel görev kurallarıyla asliye ceza; önceki derdest dosyalarda 5235 geçici m.7 ve başka görev sebepleri ayrıca kontrol edilir.

VIII. Bilişim Sistemleri Kullanılarak İşlenen Hırsızlık

Klasik hırsızlık suçunun bilişim sistemleri kullanılarak işlenmesi, TCK m. 142/2-e fıkrasında nitelikli hırsızlık olarak düzenlenmiştir. Bu suçun bilişim yoluyla dolandırıcılıktan (TCK m. 158/1-f) ayrımı, uygulamada sıklıkla tartışılan ve ince bir hukuki değerlendirme gerektiren bir konudur.

Dolandırıcılıkta mağdur hileli davranışlarla aldatılarak malvarlığı değerini kendi rızasıyla faile teslim ederken; hırsızlıkta fail, mağdurun rızası veya haberi olmaksızın malvarlığı değerini (parayı, kripto varlığı vb.) bulunduğu yerden almaktadır. Örneğin, mağdurun internet bankacılığı şifresi hukuka aykırı şekilde ele geçirilip hesaptaki paranın failin hesabına transfer edilmesi eyleminde, mağdurun bir rızası ve irade beyanı bulunmadığı için eylem bilişim yoluyla dolandırıcılık değil, bilişim sistemleri kullanılarak işlenen hırsızlık suçunu oluşturur.

M.142/2-e kapsamındaki bilişim aracıyla hırsızlığın temel cezası beş–on yıl hapistir. Kripto varlık veya özel anahtar olayı ise otomatik tek tipe indirgenmemelidir: Varlığın niteliği, tasarruf yetkisi, hile/aldatma, rıza, emanet ve hizmet sağlayıcının konumu ayrı incelenir. Kullanılan cüzdan, platformun rolü ve transferin gerçekleşme biçimi delillerle ortaya konulmalıdır.

IX. Kişisel Verilere Karşı İşlenen Bilişim Suçları

Bilişim suçlarının büyük bir kısmı doğrudan kişisel verileri hedef almaktadır. 6698 sayılı KVKK (Kişisel Verilerin Korunması Kanunu) düzenlemeleri ile bağlantılı olarak, kişisel verilerin hukuka aykırı kaydedilmesi, ele geçirilmesi veya yayılması eylemleri TCK'nın 135-140. maddeleri arasında "Özel Hayata ve Hayatın Gizli Alanına Karşı Suçlar" başlığı altında cezai müeyyideye bağlanmıştır.

M.136, kişisel verileri hukuka aykırı verme, yayma veya ele geçirmeyi iki–dört yıl hapisle düzenler; m.135 hukuka aykırı kaydı, m.137 nitelikli hâlleri ayrıca kapsar. Rızanın bulunmaması her veri işlemini tek başına suç yapmaz; kanuni dayanak ve diğer hukuka uygunluk koşulları da incelenir. Fotoğrafın özel hayat görüntüsü olup olmadığı gibi durumlarda m.134 ile ilişki ayrıca değerlendirilir.

Bir veri ihlalinde m.243, 244 ve kişisel veri suçlarının unsurları ile içtima ilişkisi somut fiillere göre belirlenir; hepsinden otomatik ayrı ceza çıkarılmaz. Veri sorumlusu yönünden KVKK m.12 yükümlülükleri ve ihlalin varlığı, gerekli teknik/idari tedbirler ve bildirim koşullarıyla ayrıca incelenir. Her siber saldırı, kurumun yükümlülüğü ihlal ettiğini veya idari para cezasını otomatik olarak kanıtlamaz.

X. Sık Karşılaşılan Siber Suç Türleri: Phishing, Ransomware ve DDoS

Aşağıdaki yöntemlerde kullanılan teknik ad ile hukuki suç tipi aynı şey değildir. Yetkisiz erişim, veriye müdahale, hile, rıza ve yarar sağlama gibi somut unsurlar ayrı incelenir.

1. Oltalama: Kurum taklidiyle giriş veya ödeme bilgisinin alınması yöntemidir. Bilgilerin nasıl kullanıldığına göre m.243, 245, 142/2-e veya 158/1-f ve diğer hükümler incelenebilir. Yöntem adı tek başına tamamlanmış suç tipini veya kastı kesinleştirmez.

2. Fidye yazılımı: Veriyi şifreleyerek erişilmez kılma, koşullarıyla m.244/2 kapsamındadır; sistemin işleyişine etkisi de değerlendirilir. Para isteme/tehdit kısmı otomatik her zaman m.107 şantaj değildir; tehdidin içeriğine göre m.106, 107 veya 148 gibi hükümlerin unsurları ve içtima incelenir. Her olayda iki ayrı suçtan ceza garantisi verilemez.

3. DDoS (Dağıtık Hizmet Reddi): Bir sunucunun kapasitesinin çok üzerinde sahte trafik ile boğularak gerçek kullanıcıların erişimine kapatılmasıdır. Botnet ağları üzerinden yapılan bu saldırılar, özellikle e-ticaret siteleri ve haber portallarına yönelik rakipler veya siber zorbalar tarafından gerçekleştirilmektedir. Doğrudan TCK m. 244/1 kapsamında bilişim sisteminin işleyişini engelleme suçudur.

Delillerin kaybolma riski nedeniyle gecikmeden Cumhuriyet başsavcılığına veya kanuni diğer başvuru merciine bildirim yapılabilir. Her yerde ayrı bir “bilişim savcılığı” bulunması veya başvurunun yalnız o birime yöneltilmesi şart değildir. Mesaj ve işlem kayıtlarını değiştirmeden korumak, suçlanan kişinin sistemine izinsiz girerek delil üretmekten ayrıdır.

XI. Bilişim Suçlarında Soruşturma Usulleri ve Elektronik Deliller

20 Ekim 2026 itibarıyla CMK m.134, somut delile dayanan kuvvetli şüphe ve başka yolla delil elde edilememe koşullarıyla arama/kopyalamayı düzenler. Hâkim; gecikmesinde sakınca varsa Cumhuriyet savcısı karar verebilir. Savcı kararı yirmi dört saat içinde hâkim onayına sunulur, hâkim en geç yirmi dört saatte karar verir; süre dolması/aksine kararda kopya ve çözülen metinler imha edilir. Resmî güncel metinde AYM E.2023/128, K.2026/36 iptalinin ertelenmiş yürürlüğü 25 Şubat 2027 olarak gösterilir. Karar tarihi, yayım ve yürürlük farklıdır; 2026 incelemesinde hükmü şimdiden yürürlükten kalkmış saymak doğru değildir. Sonraki işlem gününde yeni düzenleme ve yürürlük yeniden kontrol edilmelidir.

M.134, elkoymada bütün verilerin yedeklenmesini, yedekten kopyanın şüpheli/vekiline verilmesini ve tutanağı düzenler. Şifreye/gizli bilgiye erişilememe veya işlemin uzun sürmesi, cihazın alınması koşulları arasında bulunur; çözüm ve gerekli kopyalardan sonra gecikmeden iade edilir. Teknik bütünlük için imaj, hash karşılaştırması ve muhafaza zinciri önemlidir. Kanun metninin her olayda belirli MD5/SHA algoritmasını veya tek donanımı açıkça zorunlu tuttuğu; tek bir hash eksikliğinin bütün delilleri otomatik hükümsüz yaptığı gibi sınırsız sonuçlar çıkarılmamalıdır. Hukuka uygunluk ve güvenilirlik CMK m.206/217 ve dosya koşullarıyla ayrı değerlendirilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun yerleşik içtihatlarına göre, bir suçun sadece belirli bir IP adresinden işlenmiş olması, abonelik sahibinin doğrudan fail olduğu anlamına gelmez. Wi-Fi şifresinin kırılması, ortak ağ kullanımı veya cihaza sızan bir zararlı yazılım (zombi bilgisayar) nedeniyle bağlantının başkaları tarafından kullanılmış olma ihtimali (şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği) her zaman mahkemelerce araştırılmalıdır.

XII. Sonuç

Türk hukuk sisteminde bilişim suçları, teknolojinin getirdiği yeni riskleri bertaraf etmek amacıyla kapsayıcı bir şekilde düzenlenmiştir. Bilişim sistemlerinin günlük yaşantıdaki ve ticari hayattaki merkezi konumu, bu sistemlere yönelik müdahalelerin ceza hukukunun en sert araçlarıyla korunmasını haklı kılmaktadır. Sürecin hukuki neticeleri şu şekilde özetlenebilir:

1. TCK m. 243 uyarınca sisteme salt yetkisiz erişim dahi bağımsız bir suç olup, hukuki müeyyideye tabidir.

2. Verilerin silinmesi, şifrelenmesi veya sistemin engellenmesi (DDoS vb.) eylemleri TCK m. 244 kapsamında ağırlaştırılmış hapis cezası ile cezalandırılır.

3. Kredi kartı verilerinin izinsiz kullanımı, TCK m. 245 tahtında özel bir suç tipi olarak düzenlenmiştir.

4. Fail isnadı, IP/port gibi bağlantı verileri, hesap/cihaz kullanımı ve diğer delillerle birlikte değerlendirilir. Her elektronik veri aynı elde etme usulüne tabi değildir; m.134 kapsamındaki işlemde özel karar/kopyalama güvenceleri uygulanır. Teknik bütünlük ile hukuka uygun elde etme ayrı denetlenmelidir.

İster kurumsal veri ihlallerine maruz kalan şirketler, ister sosyal medya hesapları hacklenen bireyler olsun; siber suç mağduriyetlerinde delillerin hızla kaybolma riski gözetilerek acil hukuki ve teknik adımların atılması gerekmektedir.

Bu makale yalnızca bilgilendirme amacı taşımakta olup hukuki danışmanlık niteliğinde değildir. Somut hukuki sorunlarınızda Işıkoğlu Hukuk Bürosu olarak yanınızdayız. Hemen Sorun Makalede yer alan bilgiler, yayın tarihi itibarıyla yürürlükteki mevzuata dayanmakta olup, mevzuat değişiklikleri nedeniyle güncelliğini yitirebilir.

İlgili Makaleler

• Erişim Engelleme Kararı ve İtiraz Yolları 5651 sayılı Kanun kapsamında erişim engelleme kararları, sulh ceza hakimliği ve BTK kararları, katalog suçlar (m.8),...

• Deepfake: Hukuki Sorumluluk ve Korunma Deepfake teknolojisinin Türk Hukuku kapsamındaki yeri, 5237 sayılı TCK, 4721 sayılı TMK ve 6698 sayılı KVKK...

• E-Devlet Üzerinden Yapılabilecek Hukuki İşlemler E-devlet üzerinden yapılabilecek hukuki işlemler, UYAP dava sorgulama, icra takibi, adli sicil belgesi alınması,...

• Alkollü Araç Kullanma Cezaları 2026 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu madde 48 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu madde 179 kapsamında alkollü araç...

• Cryptocurrency Regulation in Turkey: 2026 Guide Türkiye'de kripto varlıkların hukuki statüsü, SPK lisanslama şartları, MASAK uyum yükümlülükleri ve vergilendirme...

Kaynaklar ve Referanslar

• 5237 sayılı TCK: m.135–140, 142, 158 ve 243–246

• 5271 sayılı CMK: m.128/A, 134, 206 ve 217; güncel yürürlük notları

• 5235 sayılı Kanun: görev ve geçici m.7

• 7589 sayılı Kanun: TCK m.158/4 değişikliği

• 6698 sayılı KVKK: veri güvenliği yükümlülükleri ve ceza ayrımı

Hukuki inceleme: 20 Ekim 2026. Ceza aralıkları, suç tarihi ve usul hükümlerinin ertelenmiş yürürlüğü ayrı değerlendirilmiştir.

Bu makale bilgilendirme amaciyla hazirlanmistir. Hukuki danismanlik yerine gecmez.