Kiracı Hakları ve Ev Sahibi Yükümlülükleri: 2026 Kapsamlı Rehber

Özet

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu kapsamında kiracı hakları ev sahibi sorumlulukları 2026 yılı güncel mevzuatı, tahliye sebepleri, kira artış oranları, güvence bedeli (depozito) iadesi, ihtiyaç nedeniyle tahliye ve kira tespit davaları ile Yargıtay emsal kararları çerçevesinde incelenmektedir — kapsamlı hukuki rehber.

İçindekiler

• I. Giriş

• II. Türk Borçlar Kanunu Kapsamında Kira Sözleşmesinin Hukuki Niteliği

• III. Kiracının Temel Hakları

• IV. Kiracının Yükümlülükleri

• V. Ev Sahibinin (Kiraya Verenin) Sorumlulukları

• VI. Kira Bedelinin Belirlenmesi ve 2026 Artış Oranları

• VII. Kira Sözleşmesinin Sona Ermesi ve Tahliye Sebepleri

• VIII. Kiralananın Aile Konutu Olması Durumu

• IX. Güvence Bedeli (Depozito) Uygulamasında Dikkat Edilecek Hususlar

• X. Taşınmazın Satılması Durumunda Kiracının Durumu

• XI. Kira Tespit ve Uyarlama Davaları

• XII. Sonuç

• Sıkça Sorulan Sorular

I. Giriş

Kira hukuku, günümüz sosyo-ekonomik koşullarında toplumun geniş bir kesimini doğrudan ilgilendiren, yasal sınırları titizlikle çizilmiş oldukça dinamik bir alandır. Kiraya veren (ev sahibi) ile kiracı arasındaki hukuki ilişki, temel olarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK) hükümleri çerçevesinde düzenlenmektedir. Tarafların hak ve yükümlülüklerinin doğru tespit edilmesi, muhtemel uyuşmazlıkların önüne geçilmesi açısından büyük önem taşımaktadır.

Son yıllarda enflasyon oranlarındaki dalgalanmalar ve konut piyasasındaki hareketlilik, kira tespit davalarını, tahliye süreçlerini ve kira artış oranlarına ilişkin uyuşmazlıkları artırmıştır. Bu bağlamda, kiracı hakları ev sahibi sorumlulukları 2026 yılı itibarıyla yasal mevzuatın emredici hükümlerine ve güncel Yargıtay içtihatlarına göre ele alınmalıdır. Kira ilişkisi sadece salt bir kullanıma bırakma eylemi değil, aynı zamanda taraflara sürekli borç yükleyen ve iyi niyet kuralları çerçevesinde yürütülmesi gereken bir sözleşmedir.

Bu makalede, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu uyarınca konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin genel hükümler, tahliye sebepleri, depozito uygulamaları ve 2026 yılı kira artış oranlarına ilişkin hukuki çerçeve gayrimenkul hukuku prensipleri ışığında detaylı olarak incelenmektedir.

Özet Hukuki Çerçeve: Türk hukukunda kira ilişkileri, sözleşme serbestisi ilkesi ile başlamakla birlikte, zayıf konumda kabul edilen kiracıyı koruma amacı güden emredici kanun hükümleriyle sınırlandırılmıştır. Tahliye sebepleri Kanun'da sınırlı sayıda (numerus clausus) sayılmış olup, sözleşmeye keyfi tahliye sebepleri eklenemez.

II. Türk Borçlar Kanunu Kapsamında Kira Sözleşmesinin Hukuki Niteliği

Kira sözleşmesi, tam iki tarafa borç yükleyen, ivazlı (karşılıklı) ve sürekli bir borç ilişkisi doğuran sözleşme türüdür. Türk hukuk sisteminde kira ilişkisinin temeli, karşılıklı rızaya ve ifa beklentisine dayanır. Borçlar hukuku disiplininde özel olarak düzenlenen bu akit türü, kanun koyucu tarafından ayrıntılı bir biçimde ele alınmıştır.

Kanun maddesinden de anlaşıldığı üzere, kiraya verenin asli edimi kiralananı teslime ve kullanıma hazır halde bulundurmak; kiracının asli edimi ise kararlaştırılan bedeli ödemektir. Sözleşmenin geçerliliği kural olarak herhangi bir şekil şartına tabi tutulmamıştır; yazılı veya sözlü olarak kurulması mümkündür. Ancak ispat kolaylığı ve hukuki güvenliğin sağlanması amacıyla uygulamada yazılı şekil tercih edilmektedir.

Konut ve çatılı işyeri kiraları, Kanun'un genel kira hükümlerine ek olarak özel koruyucu hükümlere tabi tutulmuştur. Kanun koyucu, barınma ve iş yeri ihtiyacının yaşamsal önemini göz önünde bulundurarak, belirli ve belirsiz süreli kira sözleşmelerinin feshini sıkı şekil ve süre şartlarına bağlamıştır.

III. Kiracının Temel Hakları

Kira, kural olarak mülkiyet veya ayni kullanım hakkını devretmez; kiracıya sözleşmesel kullanma hakkı sağlar. Koruyucu hükümlerin kapsamı ve emrediciliği ilgili maddeye göre belirlenir. Konut ve çatılı işyeri için özel koruma bulunması, her gider veya sözleşme hükmünün aynı kurala tabi olduğu anlamına gelmez.

a) Kullanıma Elverişli Teslim İsteme Hakkı

Kiracının en temel hakkı, kiralanan taşınmazın sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim edilmesini ve sözleşme süresi boyunca bu durumda bulundurulmasını talep etmektir. Taşınmazın oturmaya veya ticari faaliyete uygun olmayan ağır fiziki kusurlarının bulunması, kiracının haklarını kullanmasına zemin hazırlar.

b) Ayıpların Giderilmesini Talep Hakkı

Ayıbın teslimde veya sonradan ortaya çıkması, kullanım üzerindeki etkisi ve kiracının sorumluluğu ayrı incelenir. TBK m.304–308, ayıp giderimi, indirim, tazminat ve koşullarıyla fesih yollarını düzenler; tazminatta kiraya verenin kusursuzluğunu ispatı ayrıca önemlidir. Kiracının gidermesi gereken olağan bakım ile kiraya verenin sorumlu olduğu ayıp bir tutulamaz.

• Ayıbın uygun bir sürede giderilmesini isteme

• Ayıpla orantılı olarak kira bedelinde indirim talep etme

• Zararın giderilmesini (tazminat) isteme

• Ayıbın önemli olması halinde sözleşmeyi feshetme

TBK m.306’da uygun sürede ayıbın giderilmesi istenir; giderilmezse kiracı, koşullarıyla kiraya veren hesabına giderip doğan alacağını kiradan indirebilir. M.307’de kullanım etkisiyle orantılı indirim, kiraya verenin ayıbı öğrenmesinden giderilmesine kadar olan dönem içindir. Her masraf faturası, kirayı tamamen kesme yetkisi vermez; bildirim, süre, neden ve miktar belgelenmelidir.

c) Güvence Bedelinin (Depozito) İadesini İsteme Hakkı

Depozito, sözleşmenin güvence altına aldığı gerçek ve ispatlanabilir alacaklar için değerlendirilir; olağan kullanım eskimesi borç değildir. İade hesabında sözleşmenin sona ermesi, anahtar/yer teslimi ve ileri sürülen borçlar belirlenir. Bankadaki m.342 güvencesinin geri verilme koşulları ile doğrudan kiraya verene ödenmiş paranın iade talebi aynı uygulama değildir; aşağıdaki ayrım gözetilmelidir.

IV. Kiracının Yükümlülükleri

Kira ilişkisi çerçevesinde kiracının hakları bulunduğu gibi, kanundan ve sözleşmeden doğan bir takım esaslı yükümlülükleri de bulunmaktadır. Bu yükümlülüklerin ihlali, ev sahibi bakımından haklı fesih ve tahliye sebebi oluşturabilmektedir.

a) Kira Bedelinin Ödenmesi

Kiracının asli borcu, kararlaştırılan kira bedelini zamanında ve eksiksiz olarak ödemektir. TBK m. 314 uyarınca, sözleşmede veya yerel adette aksine bir düzenleme yoksa, kira bedeli ve gerekiyorsa yan giderler her ayın sonunda ve en geç kira süresinin bitiminde ödenmelidir.

b) Özenle Kullanma ve Komşulara Saygı

Özen ve komşuya saygı borcuna aykırılıkta TBK m.316 uyarınca konut/çatılı işyeri için kural olarak en az otuz günlük giderme süresi ve aksi hâlde fesih uyarısı içeren yazılı ihtar gerekir. Kasten ağır zarar, süre vermenin yararsızlığı veya sayılan kişiler için çekilmezlik hâllerinde yazılı bildirimle derhâl fesih mümkündür. Her komşu şikâyeti otomatik tahliye sebebi değildir; somut ihlal ve usul koşulları kanıtlanmalıdır.

c) Temizlik ve Bakım Giderlerini Karşılama

Kiracı, kiralananın olağan kullanımı için gerekli olan temizlik ve bakım giderlerini karşılamakla mükelleftir. Ampul değişimi, küçük musluk tamiratları gibi ufak çaplı giderler kiracının sorumluluğundadır. Ancak binanın ana tesisatındaki veya yapısındaki köklü arızalar ev sahibinin sorumluluğu altındadır.

d) Ayıpları Bildirme Yükümlülüğü

Kiracı, kendisinin gidermekle yükümlü olmadığı ayıpları ev sahibine gecikmeksizin bildirmek zorundadır. Aksi takdirde, bildirimin zamanında yapılmamasından doğan zararlardan (örneğin ufak bir su sızıntısının bildirilmemesi sonucu parkelerin çürümesi) kiracı sorumlu tutulacaktır.

V. Ev Sahibinin (Kiraya Verenin) Sorumlulukları ve Yükümlülükleri

Ev sahibi (kiraya veren), mülkiyet hakkından doğan yetkilerini kiracıya kullandırırken kanunun kendisine yüklediği emredici sorumluluklara riayet etmek zorundadır. Kanun, ev sahibinin sorumluluklarını ağırlaştırmış ve zayıf konumdaki kiracıyı koruma mekanizmaları ihdas etmiştir.

a) Taşınmazı Sözleşme Amacına Uygun Teslim Etme

Ev sahibinin en temel borcu, taşınmazı kararlaştırılan tarihte, sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmektir. Örneğin, konut olarak kiralanan bir yerin elektrik, su ve doğalgaz bağlantılarının kullanıma hazır olması gerekmektedir.

b) Vergi ve Zorunlu Sigorta Giderlerini Karşılama

TBK m.302’de zorunlu sigorta, vergi ve benzeri yükümlülüklere aksi kararlaştırılmamış veya kanunda öngörülmemişse kiraya veren katlanır. Bu hüküm, tarafların her iç gider anlaşmasını otomatik geçersiz kılmaz; verginin/sigortanın kamuya karşı yükümlüsü ile iç ilişkide maliyeti taşıyan kişi ayrılır. DASK’ın açıklamasına göre kiracı sigorta ettiren sıfatıyla ev sahibi adına poliçe yaptırabilir; hasar tazminatı tapudaki hak sahibine ödenir. Poliçeyi yaptırma, primin iç paylaşımı ve mahsup ayrı değerlendirilir.

c) Yan Giderlere Katlanma

Olağan kullanma giderlerinde TBK m.341, temizlik/bakımda m.317; teslim ve kullanıma elverişli tutmada m.301 uygulanır. Çatı/ana tesisat yenilemesi gibi esaslı yapısal gider ile ısıtma, su ve temizlik gideri aynı değildir. Giderin nedeni, yönetim kararı, sözleşme ve kanunun emredici sınırları incelenerek iç ilişkide kime ait olduğu belirlenir; her aidat kalemi sadece adından dolayı kiracıya yüklenemez.

Kiracı–kiraya veren iç ilişkisi ile apartman yönetiminin alacağı ayrıdır. KMK m.22’de sürekli yararlananların gider/avans ve gecikme borcuna müteselsil sorumluluğu vardır; kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü olduğu kira miktarıyla sınırlıdır ve yaptığı ödeme kira borcundan düşülür. Bu özel durum dışında her yatırım ödemesini koşulsuz kiradan kesme sonucu çıkarılmaz; TBK m.139 ve devamı, m.306/326 ile ödeme belgesi ve alacak dayanağı ayrıca incelenir.

VI. Kira Bedelinin Belirlenmesi ve 2026 Artış Oranları

Kira hukukunda en sık karşılaşılan ihtilafların başında kira artış oranları gelmektedir. TBK m. 344 uyarınca tarafların yenilenen kira dönemlerinde uygulanacak kira bedeline ilişkin anlaşmaları, bir önceki kira yılında Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından belirlenen Tüketici Fiyat Endeksindeki (TÜFE) on iki aylık ortalamalara göre değişim oranını geçmemek koşuluyla geçerlidir.

Geçici yüzde 25 konut sınırı 2026 yenilemeleri için genel tavan değildir. TBK m.344/1–2 kapsamındaki yenilemede ilgili dönem TÜFE on iki aylık ortalama değişimi üst sınırdır; daha düşük geçerli anlaşma uygulanır. Bu oran bütün 2026 boyunca sabit bir yüzde veya anlaşma yokken otomatik aynı artış değildir. M.344/3 beş yıllık rayiç/hakkaniyet hesabı ve m.344/4 yabancı para düzenlemesi farklıdır; beş yıl sonunda her bedel kiraya verenin tek taraflı isteğiyle oluşmaz.

M.344/1–2 ile beş yıldan uzun süreli veya beş yıldan sonra yenilenen kiradaki m.344/3 ayrılmalıdır. İlk durumda anlaşma ve üst sınır, anlaşma yoksa hâkim belirlemesi değerlendirilir. Sonraki durumda kiralananın hâli, emsaller, TÜFE ve hakkaniyet birlikte incelenir; TÜFE üçüncü fıkrada tek üst sınır değildir. Yabancı para kararlaştırılmışsa 1567 sayılı Kanun sınırlamaları ve m.344/4’ün beş yıl/değişiklik ile m.138 istisnası ayrıca kontrol edilir.

VII. Kira Sözleşmesinin Sona Ermesi ve Tahliye Sebepleri

Konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona ermesi ve tahliye işlemleri kanunda numerus clausus (sınırlı sayı) ilkesiyle belirlenmiştir. Bu durum, keyfi tahliyelerin önüne geçilmesi amacını taşır.

a) Bildirim Yoluyla Fesih (10 Yıllık Süre)

TBK m. 347 hükmüne göre, konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı, belirli süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden en az on beş gün önce bildirimde bulunmadıkça, sözleşme aynı koşullarla bir yıl uzatılmış sayılır. Ev sahibi (kiraya veren), sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi feshedemez. Ancak, on yıllık uzama süresi dolduktan sonra ev sahibi, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla, herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

b) İhtiyaç Nedeniyle Tahliye

TBK m.350/1’de kiraya verenin kendisi, eşi, altsoyu, üstsoyu veya kanunen bakmakla yükümlü olduğu diğer kişi için konut/işyeri kullanma zorunluluğu aranır. Gerçek, samimi ve zorunlu ihtiyaç somutlaştırılmalıdır. Belirli sürede sözleşme sonundan; belirsiz sürede genel hükümlere uygun fesih dönemi/bildirimle belirlenecek tarihten başlayarak bir ay içinde dava açılır. Her kirada aynı ön ihtar zorunluluğu olduğu söylenemez.

c) Yeniden İnşa ve İmar Nedeniyle Tahliye

TBK m.350/2’de yeniden inşa/imar için esaslı onarım, genişletme veya değiştirmenin gerekli olması ve işler sırasında kullanımın imkânsızlığı aranır. Belirli sürede sözleşme sonu, belirsiz sürede genel fesih dönemi/bildirimle belirlenecek tarih ve buradan başlayan bir aylık dava süresi değerlendirilir; m.353 bildirimi koşullarıyla bir kira yılı uzama sağlayabilir. Her bakım veya tadilat otomatik tahliye sebebi değildir.

d) Yeni Malikin İhtiyacı Nedeniyle Tahliye

TBK m.351’de sayılan kişi için gerçek kullanım zorunluluğu varsa edinmeden başlayarak bir ay içinde yazılı ihtiyaç bildirimi kiracıya ulaşmalı; altı ay geçtikten sonra dava açılmalıdır. Sadece bir ay içinde postaya vermek yeterli sayılmaz. Yeni malik, alternatif olarak sözleşme bitiminden başlayan bir ay içinde ihtiyaç davası yolunu kullanabilir. İlk bildirimin kaçırılması bu alternatif yolu otomatik ortadan kaldırmaz; m.353 ve arabuluculuk süreleri ayrıca kontrol edilir.

e) Tahliye Taahhütnamesine Dayalı Tahliye

TBK m.352/1 için kiralanan teslim edildikten sonra belirli tahliye tarihini içeren yazılı taahhüt gerekir; taahhüt günü ile teslim sırası ve irade itirazları somutlaştırılmalıdır. Kiracı taşınmazda zaten otururken yapılan yenileme sözleşmesi ile aynı takvim gününü taşıması, tek başına bütün taahhütleri geçersiz yapmaz. Taahhüt tarihinden başlayan bir ay içinde icra başvurusu veya dava yolu ve her birinin usul koşulları incelenir.

f) İki Haklı İhtar Nedeniyle Tahliye

TBK m.352/2’de bir yıldan kısa kirada kira süresi; bir yıl ve daha uzun kirada bir kira yılı veya bir kira yılını aşan süre dikkate alınır. Ayrı muaccel kira borçları için iki haklı yazılı ihtara sebep olunmalıdır; aynı borcu bölmek yeterli değildir. Kira süresinin, bir yıldan uzun kirada ilgili kira yılının bitiminden bir ay içinde dava açılır. Tebliğ ve ödeme tarihleri haklılığı etkiler; ihtar tebliğinden sonraki ödeme tek başına oluşmuş haklı ihtarı silmez.

g) Temerrüt Nedeniyle Tahliye

TBK m.315 kapsamında muaccel kira/yan gider için yazılı süre ve süresinde ifa olmazsa fesih uyarısı gerekir. Konut ve çatılı işyerinde en az otuz gün, yazılı bildirimin kiracıya ulaştığı günü izleyen günden başlar. Sulh hukuk davası ile İİK m.269 ve devamı uyarınca ilamsız icra/tahliye yolu farklı usullerdir; sadece otuz günün dolması her mahkemede otomatik tahliye sağlamaz. İtiraz, belge, ödeme ve ilgili yolun süreleri ayrı kontrol edilir.

VIII. Kiralananın Aile Konutu Olması Durumu

Aile konutu kiracısı, TMK m.194 ve TBK m.349 çerçevesinde eşinin açık rızası olmadan feshedemez; rıza sağlanamaması/haksız kaçınmada hâkim kararı yolu vardır. TBK m.349’un ayrı fesih bildirimi ve fesih ihtarına bağlı ödeme süresi bildirimi yükümlülüğü, kiracı olmayan eşin bildirimle sözleşmeye taraf olduğu hâle ilişkindir. Aile konutu olmasıyla diğer eşin henüz taraf olmadığı her olayda aynı sonucu otomatik çıkarmamak gerekir.

Eğer sözleşmeye taraf olmayan eş, kiraya verene yapacağı bildirimle sözleşmenin tarafı haline gelirse, kira bedelinin ödenmesinde ve diğer yükümlülüklerde müteselsil sorumlu konumuna yükselir.

IX. Güvence Bedeli (Depozito) Uygulamasında Dikkat Edilecek Hususlar

Güvence bedeli, uygulamada sıklıkla uyuşmazlıklara yol açan bir husustur. TBK m. 342, konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracıdan alınacak güvence bedelinin üç aylık kira bedelini aşamayacağını emredici olarak düzenlemiştir.

1. Güvence bedeli para veya kıymetli evrak olarak verilebilir.

2. Para güvencede kiracı, kiraya verenin onayı olmaksızın çekilmemek üzere parayı vadeli tasarruf hesabına yatırır.

3. Kıymetli evrak ise bankaya depo edilmelidir.

4. Banka, iki tarafın rızasıyla, icra takibinin kesinleşmesiyle veya kesinleşmiş mahkeme kararına dayanarak güvenceyi geri verebilir; ayrıca m.342/3’teki üç aylık bildirim yapılmaması yolu vardır.

Kiraya veren sona ermeyi izleyen üç ay içinde kira sözleşmesiyle ilgili dava veya icra/iflas takibini bankaya yazılı bildirmemişse banka kiracının istemiyle güvenceyi geri vermekle yükümlüdür. Bu üç ay, kiraya verenin elindeki her depozitoyu koşulsuz bekletme süresi değildir. TBK m.334’te olağan kullanım eskimesi kiracıya yüklenemez; m.335’te geri vermedeki inceleme ve hemen yazılı ayıp bildirimi, gizli ayıp istisnasıyla ayrıca önemlidir.

X. Taşınmazın Satılması Durumunda Kiracının Durumu

Taşınmazın mülkiyetinin kira süresi içinde üçüncü bir kişiye devredilmesi (satılması, bağışlanması vb.) sözleşmenin geçerliliğini etkilemez. TBK m. 310 uyarınca, sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan herhangi bir sebeple el değiştirirse, yeni malik kira sözleşmesinin tarafı olur.

Yeni malik m.310 uyarınca sözleşmeye taraf olur; bir ay içinde bildirim yapmadığında sözleşmeyi ilk kez kabul etmiş olmaz. M.351’in edinmeden bir ayda ulaşan bildirim/altı ay sonra dava yolu ile sözleşme sonundan bir ay içinde ihtiyaç davası alternatifleri ayrıdır. Satış, tek başına kiracının derhâl çıkmasını veya yeni bedeli kabulünü gerektirmez.

XI. Kira Tespit ve Uyarlama Davaları

Kira tespiti yalnız beş yıl sonunda açılabilen tek dava türü değildir; m.344/1–2 ve üçüncü fıkra farklıdır. M.345’e göre dava her zaman açılabilir fakat bedelin hangi dönemden etkili olacağı ayrıca belirlenir: yeni dönemden en geç otuz gün önce dava; bu sürede yazılı artış bildirimi ve yeni dönem bitmeden dava; yahut sözleşmede artış hükmü varsa yeni dönem bitmeden dava seçenekleri incelenir. Süre şartları yokken her dava bedeli kendiliğinden geçmiş dönem başına götürmez.

TBK m.138’de sözleşme kurulurken öngörülmeyen ve öngörülmesi beklenmeyen olağanüstü durumun borçludan kaynaklanmaması; mevcut olguları dürüstlüğe aykırı biçimde ifayı istenemeyecek derecede değiştirmesi ve henüz ifa etmeme veya hakları saklı tutarak ifa koşulları aranır. Salt enflasyon, pandemi adı veya bedelin emsallerden farklı olması otomatik uyarlama sağlamaz. Uyarlama mümkün değilse sürekli edimli sözleşmede kural olarak fesih gündeme gelir; m.344 tespitiyle aynı dava değildir.

1 Eylül 2023’ten beri kira ilişkisinden kaynaklanan dava öncesinde 6325 m.18/B kapsamında arabuluculuk dava şartı kontrol edilir; İİK’ya göre ilamsız icra yoluyla tahliye istisnası ayrıdır. Başvuru ile son tutanak arasında m.18/A uyarınca zamanaşımı durur ve hak düşürücü süre işlemez. Sulh hukuk davası ile icra mahkemesi yolu karıştırılmamalıdır.

XII. Sonuç

Kira hukuku kapsamında değerlendirildiğinde, konut ve çatılı işyerleri bakımından mevzuatın genellikle kiracıyı koruma odaklı yapılandığı görülmektedir. Ancak ev sahiplerinin de mülkiyet haklarından kaynaklanan ve kanunla belirlenmiş meşru koruma mekanizmaları mevcuttur.

1. Kira sözleşmeleri yapılırken şartların açık ve anlaşılır şekilde yazılması uyuşmazlık riskini azaltmaktadır.

2. Tahliye süreçleri şekil ve süre şartlarına sıkı sıkıya bağlı olduğundan, ihtarnamelerin zamanında ve usulüne uygun çekilmesi elzemdir.

3. Kira artış oranlarında yasal sınırlar (TÜFE 12 aylık ortalama) dikkate alınmalı, beş yılı dolduran sözleşmelerde kira tespit mekanizması işletilmelidir.

4. Güvence bedelinin yasal şartlara uygun şekilde depo edilmesi ve iadesi sürecinde olağan yıpranma payının gözetilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda tarafların, sözleşme yükümlülüklerini dürüstlük kuralı çerçevesinde ifa etmeleri hukuki uyuşmazlıkların asgari seviyede kalmasını sağlayacaktır.

Bu makale yalnızca bilgilendirme amacı taşımakta olup hukuki danışmanlık niteliğinde değildir. Somut hukuki sorunlarınızda Işıkoğlu Hukuk Bürosu olarak yanınızdayız. Hemen Sorun Makalede yer alan bilgiler, yayın tarihi itibarıyla yürürlükteki mevzuata dayanmakta olup, mevzuat değişiklikleri nedeniyle güncelliğini yitirebilir.

İlgili Makaleler

• Turkish Citizenship by Investment: Complete 2026 Guide This comprehensive 2026 legal guide explores Turkish citizenship by investment property, detailing the $400,000 real...

• Tapu İptal ve Tescil Davası Rehberi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.1025 uyarınca açılan tapu iptal ve tescil davası şartları, muris muvazaası,...

• Kira Tespit Davası: Şartları ve Hesaplama 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.344 ve m.345 kapsamında kira tespit davası süreci, şartları ve hesaplama yöntemleri....

• Kentsel Dönüşüm: Hukuki Süreç ve Haklar 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun kapsamında riskli yapı tespiti, %50+1 salt...

• Kamulaştırma ve Bedel Artırım Davası 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu kapsamında kamulaştırma işleminin hukuki niteliği, kamu yararı kararı, satın alma...

Kaynaklar ve Referanslar

• 6098 sayılı TBK: m.138, 139, 299–356

• 634 sayılı KMK: m.20–22

• 6325 sayılı Kanun: m.18/A–18/B

• 6100 sayılı HMK: kira davasında görev ve ispat

• 4721 sayılı TMK: m.194 aile konutu

• DASK: kiracının sigorta ettiren sıfatı

• Yargıtay: emsal değerlendirmesi ve aynı indirimin tekrarlanmaması

• Yargıtay: tahliye taahhüdü ve teslim koşulları

Hukuki inceleme: 20 Ekim 2026. Süreler, banka güvencesi ve giderlerin iç/dış ilişkideki farklı sonuçları kontrol edilmiştir.

Bu makale bilgilendirme amaciyla hazirlanmistir. Hukuki danismanlik yerine gecmez.