Özet
Anonim şirket yönetim kurulu üyeleri, şirketi yönetirken ve temsil ederken yalnızca ticari başarıyı değil, kanun ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklere uygun davranmayı da taahhüt ederler. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 553. maddesi uyarınca, kusurlarıyla şirkete, pay sahiplerine ve şirket alacaklılarına zarar veren yönetim kurulu üyeleri bu zarardan şahsi malvarlıklarıyla sorumlu tutulabilmektedir. Bu çalışmada; TTK m. 553 sorumluluğunun unsurları, TTK m. 369 kapsamındaki tedbirli yönetici özen borcu, Anglo-Sakson kökenli İş Adamı Kararı (Business Judgment Rule - BJR) ilkesinin Türk hukukundaki koruma sınırları, farklılaşmış teselsül rejimi (TTK m. 557), ibra kararı ile zamanaşımı süreleri ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesi içtihatları ışığında dava stratejileri incelenmektedir.
Bu makale son olarak 13 Kasım 2026 tarihinde güncellenmiştir. İçerik bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki görüş yerine geçmez.
I. Giriş — Yönetim Kurulu Sorumluluğunun Çift Yönlü Baskısı ve Ticari Risk Dengesi
Anonim şirketlerde yönetim kurulu, şirketin stratejik kararlarını alan, ticari yatırımlara onay veren, finansman sözleşmelerini imzalayan ve şirketi üçüncü kişilere karşı temsil eden icra organıdır. Her ticari karar doğası gereği belirsizlik ve risk barındırır. Şirketin zarar ettiği her durumda yöneticilerin şahsi malvarlığına başvurulabilmesi, ehil yöneticilerin görev almaktan kaçınmasına ve şirketlerin aşırı muhafazakârlaşmasına yol açar; öte yandan yöneticilerin denetimsiz bırakılması da pay sahiplerinin ve alacaklıların sermayesini suistimallere açık hale getirir.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu, 6762 sayılı eski Kanun dönemindeki kusur karinesini kaldırarak daha çağdaş, ispat yükünü dengeleyen ve kusuru somutlaştıran bir sorumluluk sistemi kurmuştur. Bu sistemin merkezinde Ticaret ve Şirketler Hukuku pratiğinin en sık karşılaşılan uyuşmazlıklarından biri olan TTK m. 553 sorumluluk davası yer almaktadır. Yöneticilerin ayrıca sermaye kaybı halinde tedbir alma yükümlülükleri için sermaye kaybı ve teknik iflas rehberimize, kamu borçlarından doğan sorumlulukları için ise vergi ve SGK borçlarından şahsi sorumluluk yazımıza göz atabilirsiniz.
II. TTK m. 553 Hukuki Sorumluluğunun Dört Temel Unsuru ve İspat Yükü
Yönetim kurulu üyeleri aleyhine açılacak bir hukuki sorumluluk davasında mahkeme, tazminata hükmedebilmek için aşağıdaki dört kümülatif unsurun varlığını arar:
6102 sayılı TTK m. 553/1 Esası:
Kurucular, yönetim kurulu üyeleri, yöneticiler ve tasfiye memurları, kanundan ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kusurlarıyla ihlal ettikleri takdirde, hem şirkete hem pay sahiplerine hem de şirket alacaklılarına karşı verdikleri zarardan sorumludurlar. (6335 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu ispat yükü davacı tarafta bırakılmıştır.)
- Hukuka Aykırılık (Kanun veya Esas Sözleşme İhlali): Yöneticinin yalnızca genel kurul kararlarına değil; TTK'daki emredici hükümlere (örneğin örtülü kazanç aktarımı yasağı, m. 395 şirkete borçlanma yasağı, m. 396 rekabet yasağı, m. 376 sermaye kaybı çağrı görevi) veya esas sözleşmedeki yetki ve temsil sınırlarına aykırı davranmış olması gerekir.
- Kusur (Kast veya İhmal): 6335 sayılı Kanun değişikliğinden sonra TTK m. 553/1 metninde "kusurlarının bulunmadığını ispatlamadıkça" ibaresi çıkarılmış ve "kusurlarıyla" ifadesi getirilmiştir. Böylece davacı şirket, ortak veya alacaklı, yöneticinin kusurlu davranışını ispatlamakla yükümlüdür; ancak ağır basan özen ihlallerinde fiili karineler devreye girer.
- Zarar (Aktif Azalması veya Pasif Artışı): Şirket malvarlığında iradi olmayan bir eksilme (örneğin teminatsız kredi kullandırılması, rayicin altında taşınmaz satışı, yüksek tutarlı vergi cezasına sebebiyet verilmesi) somut rakamlarla hesaplanabilir olmalıdır.
- Uygun İlliyet Bağı: Gerçekleşen zarar ile yöneticinin hukuka aykırı eylemi veya ihmali arasında doğrudan neden-sonuç ilişkisi kurulabilmelidir. Genel ekonomik kriz veya mücbir sebep nedeniyle ortaya çıkan piyasa daralmaları illiyet bağını keser.
III. TTK m. 369 Tedbirli Yönetici Ölçütü ve İş Adamı Kararı (Business Judgment Rule) İlkesi
TTK m. 369, yönetim kurulu üyelerinin ve yönetimle görevli üçüncü kişilerin görevlerini tedbirli bir yöneticinin özeniyle yerine getirmek ve şirketin menfaatlerini dürüstlük kurallarına uyarak gözetmek zorunda olduklarını hükme bağlar. Bu hüküm, Amerikan şirketler hukukunda doğan ve Alman Paylı Ortaklıklar Kanunu (AktG § 93) aracılığıyla Türk hukuk öğretisine ve Yargıtay kararlarına yerleşen İş Adamı Kararı (Business Judgment Rule - BJR) ilkesinin kanuni dayanağı olarak kabul edilir. Bu konuda ayrıntılı bilgi için Anonim ve Limited Şirketlerin Haklı Sebeple Feshi Davası (TTK m. 531, 636/3) ve Alternatif Çözüm Yolları başlıklı makalemizi inceleyebilirsiniz.
BJR ilkesi, mahkemelerin ticari kararların yerindeliğini geriye dönük bir bilgi üstünlüğüyle (hindsight bias) denetlemesini engeller. Buna göre bir yönetim kurulu kararı sonradan şirkete zarar ettirse dahi, aşağıdaki beş şart birlikte sağlanmışsa yönetici TTK m. 553 kapsamında sorumlu tutulamaz: Bu konuda ayrıntılı bilgi için Tüzel Kişilik Perdesinin Aralanması, Organik Bağ ve Grup Şirketlerinde Borçlardan Müteselsil Sorumluluk (TTK m. 202 Hakim Şirket Sorumluluğu) başlıklı makalemizi inceleyebilirsiniz.
- İşlemsel Bir Ticari Kararın Varlığı: Kanunun emredici emrini yerine getirmemek (örneğin genel kurulu toplantıya çağırmamak veya defter tutmamak) BJR kapsamına girmez; ilke yalnızca ticari takdir alanı bulunan yatırım, fiyatlama, kredi veya sözleşme kararlarında uygulanır.
- Bilgiye Dayalı Karar Alma (Informed Basis): Yönetici karar öncesinde piyasa araştırması, fizibilite raporu, hukuk veya finans uzman görüşü almış ve mevcut verileri makul düzeyde değerlendirmiş olmalıdır.
- İyi Niyet ve Şirket Menfaatine İnanç: Karar alınırken şirketin uzun vadeli çıkarının maksimize edileceğine dürüstlük kuralı çerçevesinde makul biçimde inanılmış olmalıdır.
- Menfaat Çatışmasının Bulunmaması: Yönetim kurulu üyesi kararda şahsi bir çıkar, akrabalık bağı veya ilişkili şirket menfaati gütmemiş, TTK m. 393 uyarınca müzakereye katılma yasağına riayet etmiş olmalıdır.
- Yetki Sınırı ve Açık Ölçüsüzlük Yokluğu: Karar şirketin işletme konusu ve sermaye gücüyle açıkça orantısız, şirketi doğrudan batıracak nitelikte ölçüsüz bir kumar mahiyeti taşımamalıdır.
| Değerlendirme Kriteri | BJR Koruması Altında (Sorumsuzluk) | TTK m. 553 Sorumluluğu Doğuran İhlal |
|---|---|---|
| Karar Öncesi Hazırlık | Ekspertiz, fizibilite ve bütçe raporuna dayanan yatırım kararı | Hiçbir araştırma veya teminat alınmadan verilen yüksek riskli kredi/avans |
| Menfaat Çatışması | Bağımsız ve tarafsız ticari değerlendirme (TTK m. 393'e uygunluk) | Yöneticinin kendi aile şirketine düşük bedelle mal veya marka satışı |
| Kanuni Yükümlülük | Ticari takdir yetkisi dahilindeki fiyatlama ve pazarlama tercihi | TTK m. 376 sermaye kaybı bildirimini yapmama veya vergi beyanı aksatma |
| Sonuç Değerlendirmesi | Piyasa koşullarının öngörülemez biçimde değişmesi sonucu oluşan zarar | Basiret ve özen ölçütünü açıkça ihlal eden ihmal sonucu oluşan zarar |
IV. Doğrudan Zarar – Dolaylı Zarar Ayrımı ve Dava Açma Yetkisi (TTK m. 555–556)
TTK m. 553 davasında en çok hata yapılan usul meselesi, zararın niteliğine göre tazminatın kime isteneceğidir. Uygulamada iki ayrı zarar kategorisi vardır:
- Dolaylı Zarar (Şirket Zararı - TTK m. 555): Yöneticinin şirketin parasını usulsüz harcaması, şirket varlıklarını değerinin altında satması veya gereksiz sözleşme cezası ödemesi ilk planda doğrudan şirketin malvarlığını azaltır. Pay sahipleri ve alacaklılar bu kayıptan ancak pay değerinin düşmesi veya alacağın tahsil edilememesi yoluyla dolaylı biçimde etkilenir. TTK m. 555 uyarınca pay sahipleri dolaylı zarar için dava açabilseler de, tazminatın kendilerine değil doğrudan şirkete ödenmesini talep etmek zorundadırlar.
- Doğrudan Zarar: Yöneticinin gerçeğe aykırı bilanço sunarak bir yatırımcıyı hisse almaya ikna etmesi veya kasıtlı olarak yalnızca bir ortağın kâr payını ödememesi doğrudan ilgili kişinin malvarlığında zarar doğurur; bu durumda davacı tazminatın bizzat kendisine ödenmesini isteyebilir.
- İflas Halinde Dava Hakkı (TTK m. 556): Şirket iflas etmişse, şirketin uğradığı dolaylı zararlar için sorumluluk davası açma yetkisi öncelikle iflas idaresine geçer; idare dava açmazsa her pay sahibi veya alacaklı ikame dava hakkıyla tazminatın iflas masasına ödenmesini talep edebilir.
V. Farklılaşmış Teselsül (TTK m. 557), İbra ve Sulhün Sınırları (TTK m. 558–559)
6102 sayılı Kanun, bütün yönetim kurulu üyelerini aynı tutarda sorumlu tutan mutlak teselsül anlayışını terk etmiş ve TTK m. 557 ile farklılaşmış teselsül ilkesini getirmiştir. Buna göre birden fazla üye aynı zararı tazminle yükümlü tutulsa bile, her bir üye ancak kendi kusuruna ve olayın şartlarına göre şahsen kendisine yüklenebilecek tutar oranında müteselsil sorumlu olur. Özellikle TTK m. 367 uyarınca geçerli bir iç yönergeyle yetki devri yapılmışsa, yetkiyi devreden yönetim kurulu üyeleri yalnızca alt kademe yöneticilerin seçiminde (culpa in eligendo) ve denetiminde özen gösterdiklerini kanıtladıkları takdirde icrai zararlardan kurtulabilirler.
Genel kurulda yöneticilerin ibra edilmesi (TTK m. 558), ibra kapsamındaki maddi olaylar ve bilançoda açıkça görülen işlemler bakımından şirketin ve ibraya olumlu oy veren (veya bilerek pay iktisap eden) ortakların dava hakkını düşürür. Ancak ibraya olumsuz oy verip muhalefet şerhi işleten pay sahiplerinin dava hakkı, ibra tarihinden itibaren 6 ay süreyle devam eder. Ayrıca kuruluş ve sermaye artırımından doğan sorumluluklarda tescilden itibaren 4 yıl geçmedikçe sulh ve ibra geçerli değildir (TTK m. 559); gizlenmiş veya bilançoda yer almayan hileli işlemler bakımından ise ibra kararı hukuki koruma sağlamaz.
VI. Zamanaşımı Süreleri (TTK m. 560), Görevli Mahkeme ve Zorunlu Arabuluculuk
TTK m. 560 uyarınca yönetim kurulu üyelerine karşı açılacak tazminat davaları, davacının zararı ve sorumluyu öğrendiği tarihten itibaren 2 yıl ve her halde zararı doğuran fiilin meydana geldiği günden itibaren 5 yıl içinde zamanaşımına uğrar. Fiil aynı zamanda Türk Ceza Kanunu bakımından daha uzun dava zamanaşımına tabi bir suç (örneğin güveni kötüye kullanma veya zimmet benzeri mali suçlar) teşkil ediyorsa, tazminat davasında da bu uzun ceza zamanaşımı süresi uygulanır. Görevli ve yetkili mahkeme şirket merkezinin bulunduğu yerdeki Asliye Ticaret Mahkemesidir (TTK m. 561). Dava bir tazminat ve para alacağı talebi içerdiğinden, TTK m. 5/A uyarınca dava açılmadan önce dava şartı zorunlu arabuluculuğa başvurulması zorunludur.
VII. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin Yönetici Sorumluluğu İçtihat İlkeleri
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin TTK m. 553 kapsamındaki sorumluluk davalarında istikrarlı biçimde uyguladığı temel ilkeler şu yöndedir:
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, Yerleşik İçtihat İlkesi (İspat Yükü ve Özen Sorumluluğu):
"6102 sayılı TTK m. 553 hükmünde 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında yönetim kurulu üyelerinin kusur karinesi kaldırıldığından, yöneticinin kanun veya esas sözleşmeden doğan yükümlülüğünü kusurlu biçimde ihlal ettiği ve şirket malvarlığında buna bağlı somut zarar oluştuğu hususu davacı tarafça delilleriyle ortaya konulmalıdır."
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, Yerleşik İçtihat İlkesi (BJR ve Ticari Takdir Sınırı):
"Ticari işletmenin olağan riskleri dahilinde, piyasa verilerine ve profesyonel değerlendirmelere dayanarak iyi niyetle alınan ticari kararların sonradan beklenen kârı getirmemesi tek başına yönetim kurulu üyesinin tazminat sorumluluğunu doğurmaz; ancak teminatsız ve karşılıksız kaynak aktarımı veya ilişkili taraflara çıkar sağlanması İş Adamı Kararı ilkesinin koruması dışındadır."
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, Yerleşik İçtihat İlkesi (Genel Kurul Kararı Şartı ve Pay Sahibi Davası):
"Şirketin uğradığı dolaylı zarar sebebiyle pay sahibi tarafından TTK m. 555 uyarınca açılan sorumluluk davasında tazminatın davacı ortağa değil şirket kasasına hükmedilmesi zorunludur; ayrıca şirket tüzel kişiliğinin açacağı sorumluluk davalarında genel kurul kararı alınması ya da haklı temsil yetkisinin bulunması usulden denetlenmelidir."
VIII. Pratik Uygulama: TTK m. 553 Kapsamında Yönetim Kurulu Üyesine Karşı Sorumluluk Davası Dilekçesi
Şirket kaynaklarının ilişkili şahıslara teminatsız aktarılması veya kanuni özen borcunun ağır ihlali nedeniyle şirketin uğradığı zararın tazmini için Asliye Ticaret Mahkemesine sunulacak sorumluluk davası dilekçesi kurgusu aşağıdadır:
DAVA DİLEKÇESİ TASLAĞI — BİLGİLENDİRME VE İNCELEME AMAÇLIDIR
NÖBETÇİ ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ BAŞKANLIĞI'NA
(6102 sayılı TTK m. 553, m. 555 ve m. 369 Kapsamında Tazminat Taleplidir)
| DAVACI | : [Şirket Unvanı A.Ş. / Pay Sahibi Adı Soyadı (Şirkete Ödenmek Üzere), TCKN/MERSİS, Adres] |
| VEKİLİ | : Av. [Adı Soyadı, Baro Sicil No, Adres] |
| DAVALILAR | : [Yönetim Kurulu Üyeleri Adı Soyadı, TCKN, Adresleri] |
| DAVA KONUSU | : Davalı yönetim kurulu üyelerinin TTK m. 369 tedbirli yönetici özen borcunu ve m. 395 şirkete borçlanma yasağını kusurlarıyla ihlal etmeleri sonucu şirketin uğradığı zararın (fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik [Tutar] TL'nin) TTK m. 553 ve m. 557 çerçevesinde ticari avans faiziyle tahsili ile şirket hesabına ödenmesi talebidir. |
AÇIKLAMALAR :
1. Görev ve Arabuluculuk Şartı: Davalılar, [Tarih]–[Tarih] döneminde [Şirket Unvanı] A.Ş. yönetim kurulu üyesi olarak görev yapmışlardır. Dava öncesi TTK m. 5/A uyarınca zorunlu arabuluculuk süreci tamamlanmış ve anlaşamama tutanağı düzenlenmiştir (Ek-1: Arabuluculuk Son Tutanağı).
2. Kanuni Yükümlülüklerin İhlali ve Kusur: Davalılar, yönetim kurulu kararı olmaksızın ve hiçbir ticari gerekçe veya teminat alınmadan ilişkili [Üçüncü Şirket] hesabına [Tutar] TL avans aktarmış; şirkete ait ticari gayrimenkulü rayiç değerin yarısına devrederek şirketi doğrudan zarara uğratmışlardır. Bu işlemler İş Adamı Kararı (BJR) ilkesinin aradığı menfaat çatışmasızlığı ve bilgi temeli şartlarından tamamen yoksundur.
3. İbra Engeli ve Zamanaşımı: Söz konusu örtülü işlemler genel kurul bilançolarında gizlendiğinden ve davalıların kendi oylarıyla alınan ibra kararı TTK m. 436/2 uyarınca geçersiz olduğundan sorumluluk ortadan kalkmamıştır. TTK m. 560 kapsamındaki 2 ve 5 yıllık süreler içinde işbu dava ikame edilmektedir.
SONUÇ VE İSTEM :
Yukarıda açıklanan nedenlerle; ticari defterler ve banka hareketleri üzerinde uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak, fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydıyla davalıların kusurları oranında TTK m. 557 farklılaşmış teselsül esasları çerçevesinde [Tutar] TL zararın temerrüt tarihinden itibaren ticari avans faiziyle davalılardan tahsiline ve şirkete ödenmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini arz ve talep ederiz.
Davacı Vekili
Av. [Adı Soyadı]
İmza
IX. Yönetim Kurulu Üyeleri ve Azınlık Pay Sahipleri İçin Hukuki Kontrol Listesi
Yönetim kurulu sorumluluk riskini yönetmek veya dava hazırlığı yapmak için izlenmesi gereken temel denetim adımları aşağıdadır:
- Karar Dosyalarının ve Fizibilite Raporlarının Arşivlenmesi: Büyük yatırım ve kredi kararlarında BJR korumasından yararlanmak için uzman raporları ve karşılaştırmalı teklifler yönetim kurulu karar ekinde saklanmalıdır.
- Menfaat Çatışmasında Müzakereden Çekilme (TTK m. 393): Üyenin kendisi veya yakınlarıyla ilgili sözleşmelerde oylamaya ve müzakereye katılmadığı tutanağa açıkça işlenmelidir.
- Muhalefet Şerhi Düzenlenmesi: Zararlı veya hukuka aykırı bir çoğunluk kararına katılmayan üye, ret oyunu gerekçesiyle karar defterine yazdırmalıdır.
- İç Yönerge ile Yetki Devri (TTK m. 367): İcrai riskler, usulüne uygun hazırlanıp tescil edilmiş iç yönerge ve yetki devri sınırlarıyla profesyonel icra birimlerine dağıtılmalıdır.
- Zorunlu Arabuluculuk ve Özel Denetim (TTK m. 438): Davacı pay sahibi, bilgi alma ve özel denetçi yollarıyla delilleri netleştirdikten sonra arabuluculuk başvurusu yapmalıdır.
X. Sonuç
TTK m. 553 kapsamındaki yönetim kurulu sorumluluk rejimi, ticari cesareti felç etmeden şirket malvarlığını korumayı amaçlayan dengeli bir hukuk mekanizmasıdır. Uygulama açısından öne çıkan üç temel sonuç şöyledir:
- Kusur ve İlliyet Bağı İspat Edilmelidir: 6335 sayılı Kanun sonrası ispat yükü davacıdadır; sadece zarar oluşması tazminat için yeterli değildir.
- BJR Koruması Belgeye Dayanır: Yöneticinin şahsi çıkar gözetmeden, uzman verilerine dayanarak ve iyi niyetle aldığı ticari kararlar zarar etse bile yargısal denetim dışında kalır.
- Teselsül Farklılaşmıştır ve İbra Sınırlıdır: TTK m. 557 her üyeyi kendi kusur payıyla sorumlu tutar; geçersiz ibralar veya bilançoda gizlenen işlemler sorumluluğu sona erdirmez.
Bu makale yalnızca bilgilendirme amacı taşımakta olup hukuki danışmanlık niteliğinde değildir. Somut hukuki sorunlarda uzman bir avukata danışılması tavsiye edilir. Makalede yer alan bilgiler, yayın tarihi itibarıyla yürürlükteki mevzuata dayanmakta olup, mevzuat değişiklikleri nedeniyle güncelliğini yitirebilir.
Kaynaklar ve Referanslar
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (m. 367, 369, 393, 395, 436, 553–561)
- 6335 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Yönetici Sorumluluğu İçtihatları
Bu makale 2026-11-13 tarihinde güncellenmiştir. İçerik bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez.
İlgili Makaleler
-
Anonim Şirketlerde İç Yönerge İle Yönetim ve Temsil Yetkisinin Devri (TTK m. 367, 371/7) ve Sorumluluk Sınırı
6102 sayılı TTK m. 367 ve m. 371/7 uyarınca anonim şirketlerde iç yönergeyle yönetim ve sınırlı imza yetkisinin devri,... -
Şirketlerde Organ Yokluğu, Yönetim Kilitlenmesi (Deadlock) ve Mahkemece Yönetim Kayyımı Atanması (TTK m. 530)
6102 sayılı TTK m. 530 ve m. 636/2 kapsamında şirketlerde organ yokluğu, %50-%50 yönetim kilitlenmesi (deadlock), TMK... -
Anonim ve Limited Şirketlerde Sermaye Kaybı, Teknik İflas, Sermaye Tamamlama ve Borca Batıklık (TTK m. 376)
6102 sayılı TTK m. 376 ve TTK m. 633 ile Uygulama Tebliği kapsamında sermaye kaybı (%50 ve 2/3), teknik iflas, sermaye... -
Vergisiz Şirket Bölünmesi (Tam ve Kısmi Bölünme - TTK m. 159–179, KVK m. 19–20) ve Gayrimenkullerin Ayrıştırılması
6102 sayılı TTK m. 159–179 ve 5520 sayılı KVK m. 19–20 uyarınca tam ve kısmi şirket bölünmesi, 7456 sayılı Kanun... -
Anonim Şirketlerde Nama Yazılı Pay Devri Kısıtlamaları (Bağlam Hükümleri - TTK m. 492–498) ve Kaçış Klozu
6102 sayılı TTK m. 492-498 anonim şirketlerde nama yazılı pay devri kısıtlamaları, esas sözleşmesel bağlam, önemli...
Uygulamada Kritik Sorular ve Yanıtları
Hayır. Sırf ticari faaliyetlerin zarar etmesi yöneticinin sorumluluğu için yeterli değildir. TTK m. 553 uyarınca yöneticinin kanundan veya esas sözleşmeden doğan bir yükümlülüğü kusuruyla ihlal etmesi ve zarar ile eylem arasında uygun illiyet bağının ispatlanması gerekir.
Yönetici şahsi bir menfaat çatışması içinde bulunmadan, makul piyasa verilerine ve uzman analizlerine dayanarak, iyi niyetle ve şirket menfaatine inanarak bir ticari takdir kararı almışsa, karar sonradan zarar doğursa bile BJR ilkesi gereği şahsen tazminata mahkum edilmez.
Şirketin malvarlığının azalmasından kaynaklanan dolaylı zararlarda TTK m. 555 uyarınca pay sahibi tazminatın ancak şirkete ödenmesini talep edebilir. Ortak sadece doğrudan kendi şahsına yönelen bir zarar varsa tazminatın kendisine ödenmesini isteyebilir.
Hayır. İbra kararı bilançoda gizlenen veya hileli işlemleri kapsamaz; ayrıca yönetim kurulu üyelerinin kendi paylarıyla ibra oylamasında kullandıkları oylar TTK m. 436/2 uyarınca geçersizdir. İbraya ret oyu verip tutanağa muhalefet şerhi işleten ortakların 6 ay içinde dava açma hakkı saklıdır.
TTK m. 560 uyarınca tazminat davası, zararın ve sorumlunun öğrenilmesinden itibaren 2 yıl ve her halde zarara yol açan fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren 5 yıl içinde zamanaşımına uğrar. Fiil ceza kanununa göre daha uzun zamanaşımına tabi bir suç oluşturuyorsa o süre geçerli olur.
Evet. TTK m. 553 davaları konusu bir miktar paranın ödenmesi olan tazminat davası niteliğinde olduğundan, TTK m. 5/A maddesi gereğince Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açılmadan önce zorunlu arabuluculuğa başvurulması dava şartıdır.
Bu makale yalnızca bilgilendirme amacı taşımakta olup hukuki danışmanlık niteliğinde değildir. Somut hukuki sorunlarda uzman bir avukata danışılması tavsiye edilir.







